Ken je dat? Dat je keel dichtknijpt en je denkt: nu even niet. Dat je ogen volschieten en je besluit ze weg te slikken. Gisteren gebeurde het niet. Ik zat met mijn man voor de televisie en keek naar de 1000 meter schaatsen. Femke Kok had een ongelooflijke tijd...
“Aan het eind van het traject zei hij: ‘Ik vond je echt een k…wijf.’”. En weet je? Ik begreep het. Tijdens een sessie had ik hem gezegd: “Hoeveel rondjes moeten we nog lopen en hetzelfde blijven bespreken, als jij hier niet mee aan de slag gaat?” Niet zacht, wel...
Onder een diepe laag verborgen en je hoopt dat je er nooit, maar dan ook nooit meer mee in aanraking komt. Al zo lang weggestopt, iets waarover je niet praat, waar je bij voorkeur niet eens over nadenkt. En dan komt er een dag dat er iets gebeurt waardoor juist ook...
