Pesten : Soms maakt het ze extreem succesvol of juist onzichtbaar

Sommige mensen gaan zich bewijzen. Ze gaan presteren, hard werken, zorgen dat niemand iets op hen kan aanmerken. Voor sommigen wordt succes zelfs een manier om zichzelf bestaansrecht te geven. Anderen doen het tegenovergestelde. Ze maken zich kleiner. Houden zich stil. Blijven onder de radar. Niet omdat ze het niet kunnen. Maar omdat klein blijven ooit het meest veilig was.

Twee totaal verschillende reacties.
Met vaak dezelfde oorsprong.

Het verhaal van @Antoinette de Jong en haar pestverleden laat zien hoe diep zulke ervaringen kunnen doorwerken. Veel mensen zien de topsporter, de prestaties, de medailles. Maar pesten stopt zelden wanneer de schooltijd voorbij is. De gebeurtenis ligt misschien in het verleden, maar de overtuigingen die daar ontstaan kunnen nog jarenlang meespelen.

Niet goed genoeg zijn.
Je moeten bewijzen.
Altijd alert zijn op hoe anderen naar je kijken.

In mijn werk zie ik regelmatig volwassenen die ogenschijnlijk goed functioneren. Een baan, een gezin, een sociaal leven. En toch speelt ergens nog dat oude verhaal mee. Het gevoel dat je je moet bewijzen. Of juist dat je jezelf beter klein kunt houden. Dat laatste zie je misschien minder snel.
Maar het betekent soms ook dat mensen niet tot hun volledige potentie komen, omdat zichtbaar worden nog steeds onveilig voelt.

We worden namelijk niet geboren met een negatief zelfbeeld. Dat ontstaat.

Door reacties van anderen. Door uitsluiting. Door ervaringen die zich herhalen en langzaam een verhaal vormen over wie je denkt dat je bent. In een interview vertelde Antoinette de Jong dat ze haar medaille niet voor haar pesters heeft gehaald. Dat ze daar allang niet meer mee bezig is. Misschien ligt daar wel de echte overwinning. Niet in goud.
Maar in het moment waarop de stemmen uit het verleden niet langer bepalen wie je vandaag mag zijn.

En misschien herkennen meer mensen dat dan we denken.

📸 Foto: Harper’s Bazaar